اِش گُت :  نون ِ  هتل ها  اُومو   بُرِ رِ دِن !! (بریده ایم)

اوم گُت  : چطو  خالو؟

 اِش گُت:  گِپُم  دشتی ها  هِن که  (از دشتی)  مِیَن (می آیند)  اینجا

و  هر روز  مهمون (مهمان ) اُومو  هِسِن   ری دِل وَر دِلمو 


توی دِل خوم  اُوم گوت :    هی دِنیا   ..هی روزگار  

 اَمان از آدمِ نبود ...

 کاشکی  ما   دشتی ها   اومو   می فهمید  که شما  چقدر گدا  و  نبود هسین

حیف حیف که ما    نیت مو  پاک  و  هنیزا  صاف و سُندُله هسیم