مُشتک هاش  شَی  خاگ تماته خیلی چَسپی  شکر خدا 

نعمت زیاد بر زیاد هاکوت . هوای گُلاگُلی  اومو میزند

لوکه  دو متری  بلندیش هن و محکم و  اَمن .  چراغ قوه ام

وایسنوم   و باتریهای نویی  که مشَی مُندوش   اُوردن

ریش مینوم .چهارتا باتری گُت میخورد  . در چراغ قوه سفت

می ینوم و روشن می کنم  .کشاف نورش تا آخر لاله یا میشیت

 وهنی بیشتر . کشاف نور ش میچرخونم توی لاله یا و  دو تا چش


 برق میزند  دله یی میزنم که در میشیت  چشش میگرُم تا  لیسی (راسو/

موش خرما) هن ..میشَی مندو  چینی (چایی ) می رزد (چایی می ریزه) 

 سی خوش وخوم   و باتری کهنه ها  شیبال ریبال(اینور و آنور)  میکوت و میگوت 

هی روزگار .. شکل  قوه (باتری ) هم عوض وادن .. دوره قدیم  قوه قشنگتر بی



(ادامه شن ) ادامه دارد