امشو پِشَن ( پشه ).   گونی اومو  تَش زِتِن تا پشه ها  دیر واوَن . بدَک نی تا حالا

میشَی مُندو  روزها هم ناتورن  و خُرد و خَسته خو  واشتِن  نیمه شو گُذَشتِن

میشَی مُندو  توو  خو  جاروجنجالی اِش هِن  که صداش تا اوتا (آن طرف رودخانه) میشیت

بیدارِشامیکُنُم  پاله ی اُو یی (کاسه آبی)   وامیخورد و واینِخِت سرجاش و میگوت

بیصاب گَشتیا   ما 10 سالمو بیشتر نبی کارمو میکرد  ، گِپُم  خُلومسَن  و  خلیلو خومو

هنی مو باید نوشو  هادَم   نمیشَن چِکِ کاری  بِگِرَن   هر رو هم جَر و مُرافه شو هن شام توو خونه

که توی خو  هم  اوم جا نا  مَع  رَن(  حتی توی خواب هم  ول کنم نیستن) 


(ادامه شن)